Tijdens deze warme dagen zou ik zeer makkelijk een lang blogpost kunnen schrijven over borsten. Maar ik durf niet want er zijn al teveel mensen die dit lezen.

Dus ik hou mijn analyses op dat vlak voor mezelf.

Ge weet dat ge oud zijt als ge naar Villa Vantilt staat te kijken op het Sint-Pietersplein en ge hoort de ene twintigjarige tegen de andere zeggen: "Wat is de echte naam van Alberto Vermicelli ook alweer?"

Ik heb een snipperdag vandaag om vanalles te doen waarvoor ik de laatste weken geen tijd had.

• Putten graven in de tuin voor de palen van de tuinschermen die binnenkort geplaatst zullen worden.
• Auto naar de garage doen, want de remmen zijn kapot.
• Belastingsbrief invullen.
• Cash afhalen om de tuinschermen te kunnen betalen wanneer ze geleverd zullen worden.

Die windmolens voor de Belgische kust zijn de max. Blijkbaar is dat zo speciaal dat ze vanuit het buitenland komen kijken naar hoe we dat gedaan hebben. Annemer/baggeraar Deme heeft al een paar contracten op zak om dit huzarenstukje in andere landen te herhalen. Als dat geen innovatie is! Innovatie voor een groene toekomst dan nog. We zouden hier fier op moeten zijn.

Ik kan er niet aan doen, maar ik ben blij dat er daar nu een ringtone van bestaat :-)
http://www.whotookmybadjas.be/

Deze cartoons vallen onder de categorie "ZO schitterend dat ik jaloers ben dat ik daar zelf niet opgekomen ben".

source: FBi

Een MMS kan max 300k zijn. Als ge tegenwoordig een deftige GSM hebt, dan zijn de foto's die ge daarmee trekt veel groter dan 300k. Maar elke normale GSM zal uw foto automatisch verkleinen tot 300k.

Mijn gsm niet. Ik moet drie keer klikken (tappen) om die foto te verkleinen. Dan pas kan ik beginnen met een MMS versturen.

Dat is belachelijk. Maar minder belachelijk dan gsm's waarmee ge wel foto's kunt trekken maar geen MMS'en versturen. Dat spreekt.

Wannes: "Weet ge wanneer ge kaka water moet geven?"
ik: "euh, neen"
Wannes: "Als hij dorst heeft!"

*hilariteit*

Wannes: "Gek he. Ik moet daarmee lachen"

Ik begin meer en meer op mijn vader te trekken:

1.
Tijdens mijn jeugd kon mijn vader de namen van de straten in onze buurt nooit onthouden. Tot grote hilariteit van mij en mijn broer. Hij heeft nochtans altijd in dezelfde omgeving gewoond, maar in zijn jeugd bestonden een hele hoop straten nog niet.

Wel, ik heb hetzelfde. Mijn loetje is van Antwerpen en ik ben van Gent. En toch kan ik de straatnamen in een straal van 500m rond onze woonst niet onthouden. Ik moet dat aan Tinneke vragen. Net zoals mijn vader dat aan mijn moeder moest vragen (die ook niet van de streek was).

2.
Mijn vader stond altijd op om het ontbijt te maken (tijdens de week) en de rest van het gezin bleef zo lang mogelijk liggen. Toen dacht ik regelmatig "Ik ga dat nooit kunnen (opstaan om ontbijt te maken) want ik ben geen ochtendmens". Mijn vader is ook geen ochtendmens en daarom dekte hij 's avonds al de ontbijttafel.

Nu doe ik hetzelfde. Tegen alle verwachtingen in, sta ik eerst op (tijdens de week) om Wannes zijn ontbijt te maken. En ook ik begin 's avonds al met de voorbereidingen.

Als ge mij 20 jaar geleden gezegd had dat ik 's morgens zou opstaan en geen straatnamen zou kunnen onthouden, ik zou u nooit geloofd hebben. Nooit!

Langs den andere kant, ik zou ook nooit geloofd hebben dat er elke nacht een hete beze naast mij zou liggen met weinig tot geen kleren aan.

Het werkwoord "schoppen" heeft de volgende betekenis voor Wannes: met een schop in het zand spelen en putten maken.

Dat getuigt van een heerlijke onschuldigheid waarvan ik nu nog kan genieten. Vanaf 1 september zal het gedaan zijn vrees ik :-)