Mijn zoon heeft zijn fluit ontdekt. We proberen hem het woord "piemel" aan te leren, maar voorlopig kirt hij nog vrolijk "pielel" wanneer hij tijdens het verversen van een pamper zijn piemel te pakken krijgt.

Hij vindt zijn pielel enorm interessant en kan er niet afblijven. Soms trekt hij eraan al was het een elastiekje.

Vandaag ging hij nog een stapje verder. Toen ik zijn verse pamper wou dichtdoen en dus zijn hand van zijn pielel haalde, was hij enorm verontwaardigd: "Wannes pielel spele!". Ik kreeg maar niet uitgelegd dat we op een bepaald moment toch die pamper dicht moesten doen, met als gevolg een kwade, huilende baby die luidkeels lag te roepen: "PIELEL! PIELEL! PIELEL!".

Op zo'n momenten heb ik spijt dat ik dat niet opgenomen heb op video, zodat ik hem daar later mee kan pesten.

Ik vraag mij trouwens af of hij zich ook zo gedraagt bij de onthaalmoeder.